2 pułk rozpoznawczy


czcionka mniejsza czcionka normalna czcionka większa
Pomnik Patrona Pułku

POMNIK PATRONA PUŁKU

    Idea budowy pomnika patrona 2 Pułku Rozpoznawczego w Hrubieszowie, mjr. Henryka Dobrzańskiego „Hubala” zrodziła się w   środowisku wojskowym kilka lat temu.
    Powstanie pomnika „Hubala” zainicjowały działania ks. ppłk. prałata Andrzeja Puzona, wymiernie wspierane przez prof. dr. hab.   Mieczysława Sawczuka. Ksiądz prałat jako pierwszy podjął rozmowy zmierzające w kierunku realizacji w/w przedsięwzięcia.    Prowadził je z panem Kazimierzem Danilewiczem - artystą - rzeźbiarzem, żołnierzem 27 WDP AK z Warszawy, który w swoim dorobku artystycznym posiadał popiersie „Hubala”.
    Popiersie „Hubala” miało już wówczas swoją wieloletnią historię. Zostało ono wykonane w latach 70-tych XX w. przez artystę na wystawę Wojska Polskiego. Ideą jego twórcy było wiernie ukazać  wizerunek pierwszego partyzanta II wojny światowej mjr. „Hubala” z jego ostatniego okresu walk z Oddziałem Wydzielonym WP, którego był założycielem i dowódcą.
    Popiersie  mjr. Dobrzańskiego było najpierw eksponowane w pracowni artysty,   a przez ostatnie trzy lata, poprzedzające przekazanie go do 2 pr w Hrubieszowie, w ogrodzie Państwa Danilewiczów  przy zbiegu ulic Rymkiewicza i Gawińskiego na warszawskim Marymoncie.
    W listopadzie 2009r. artysta-rzeźbiarz, Kazimierz Danilewicz przekazał swoje dzieło do 2 pr. Wówczas na czele powołanego Społecznego Komitetu Budowy Pomnika stanął Dowódca JW. Nr 4055 w Hrubieszowie, płk dypl. Sławomir Dudczak. Pierwsze prace nad realizacją projektu architektonicznego podjęto już w 2009 r., a ostateczny kształt pomnik przybrał w czerwcu 2010 r.
Pomnik patrona 2 pr, który został odsłonięty podczas Święta Pułku w dn. 18.06.2010r., w 70 rocznicę śmierci mjr. Dobrzańskiego, powstał dzięki wielkiej życzliwości sponsorów, w osobach :

- Pana Józefa Kuropatwy - Starosty Powiatu Hrubieszowskiego
- Pana Lecha Szopińskiego - Wójta Gminy Mircze
- Pana Krzysztofa Paradowskiego - Orlen Gaz Sp. z o.o.
- Pana Dariusza Fornala - Dyrektora Rejonowego Zakładu Energetycznego

    Przestrzenna forma pomnika zlokalizowana na terenie 2 Hrubieszowskiego Pułku Rozpoznawczego przy ul. Dwernickiego 4 przedstawia marmurowe popiersie „Hubala” umieszczone na wysokim cokole z piaskowca. Poniżej popiersia znajduje się napis: Mjr Henryk Dobrzański „Hubal” 1897 - 1940 Patron 2 Hrubieszowskiego Pułku Rozpoznawczego.
    Pomnik „Hubala” stając się na Ziemi Hrubieszowskiej kolejnym miejscem pamięci narodowej, pozwoli utrwalić dla potomnych postać mjr. Henryka Dobrzańskiego, który pełniąc funkcję kwatermistrza 2 psk w latach 1934 - 1936, dał się poznać jako oddany służbie wojskowej oficer, ze wszech sił dbający o powierzonych mu żołnierzy, wierzchowce i majątek wojskowy, a dodatkowo pełniąc funkcję instruktora oficerskiej grupy sportu konnego, przyczynił się do wielu sukcesów jeździeckich pułku. Młoda kadra chętnie brała z niego przykład, był dla nich, jak pisze por. Suchorski „wzorem oficera, dżentelmena, mężczyzny i kolegi. Miał swój - jemu tylko właściwy - fason ułański i gest, dowcip i radość życia”.
    2 Hrubieszowski Pułk Rozpoznawczy podejmując dzieło budowy pomnika „Hubala”, wypełnił kolejne karty historii pisane ideałami kultywowania powierzonych mu tradycji kawaleryjskich.


SYLWETKA AUTORA POMNIKA - KAZIMIERZA DANILEWICZA
ps. "KRZAK" - żołnierza 27 WDP AK
artysty - rzeźbiarza

Urodził się 7 listopada 1927 r. w starej, wołyńskiej rodzinie herbowej. Wraz z rodzicami i bratem przez 16 lat mieszkał we Włodzimierzu. Jego rodzice mieli w mieście duży dom składający się z trzech mieszkań. Wynajmowanie mieszkań oraz uprawa sadu stanowiły podstawowy dochód rodziny.
Rodzina artysty uniknęła wywózki do Rosji (1940), a on sam dzięki pomocy kolegi brata, który zniszczył wezwanie, uniknął również wywózki na roboty do Niemiec (1941). Ten sam człowiek, który uchronił go przed wywózką do Niemiec, załatwił mu pracę w przedwojennej żydowskiej drukarni. Pracą w drukarni parał się przez okres 2 lat.
W 1944 r. wstępuje wraz z bratem Romanem do 23 pp. i plutonu żandarmerii, gdzie pełni funkcję gońca, woźnicy oraz zaopatrzeniowca. Przeszedł cały szlak bojowy z 27 WDP AK aż do torów pod Lubomlem, gdzie jego pluton został rozbity. W trakcie walk został ranny dotkliwie w kręgosłup i to właśnie uchroniło go przed wojskiem.
Po wojnie, gdy próbował przedostać się przez Bug do Włodzimierza, został aresztowany. Był więziony w Uściługu przez
jeden miesiąc, a przez kolejny miesiąc we Włodzimierzu. Protekcja rosyjskiego majora, który mieszkał u państwa Danilewiczów, doprowadziła do zwolnienia go z więzienia. Jego brat Roman Danilewicz ps. „Namor” zginął w Lasach Szackich.
Następnie w ramach repatriacji przenosi się z Wołynia do Hrubieszowa, gdzie rozpoczyna 2-letni kurs pedagogiczny, później dostaje się do 2-letniego Liceum Plastycznego w Zamościu. Nauka w Liceum trwała zaledwie rok, gdyż przynależność do AK utrudniała normalne funkcjonowanie na różnych płaszczyznach życia.
Z kolei wyjeżdża do Łodzi i dostaje się do 2-letniej Szkoły Charakteryzacji Filmowej i Teatralnej, którą kończy. Jednak pracą w filmie nie jest zainteresowany. W 1949 r. przenosi się do Warszawy i wstępuje na Akademię Sztuk Pięknych na wydział rzeźby. Trafia do pracowni prof. Wnuka - lwowiaka i AK-owca. Po ukończeniu Akademii zaproponowano mu asystenturę, jednak po raz kolejny przynależność do AK uniemożliwiła realizację postawionych przed nim zadań. Asystenturę pełnił tylko przez okres dwóch miesięcy.
    Po wojnie jego główną dewizą było upamiętnianie spraw wojskowych z okresu walk o niepodległość. Jego autorstwa są licznych projekty, w tym m.in.:

  • najbardziej znane dzieło na Skwerze Wołyńskim na warszawskim Żoliborzu, upamiętniające żołnierzy 27 WDP AK walczących w ramach akcji Burza na Wołyniu i Podlasiu, a zamordowanych przez oddziały UPA; pomnik składa się z kilkudziesięciu elementów: 12 kamiennych słupów w formie świec, kilkunastu tablic pamiątkowych oraz wysokiej rzeźby przypominającej miecz z napisem "Obrońcom Ojczyzny". Od strony Trasy AK Skwer zamyka betonowa ściana, na której podano liczbę prześladowanych i zamordowanych Polaków (1993 - 2003),
  •  pomnik poświęcony żołnierzom 27 WDP AK i 7 Pułku Legionów AK Ziemi Chełmskiej (1994),
  •  głaz nagrobny na Mogile Nieznanych Żołnierzy w Chełmie (1995),
  •  tablica pamiątkowa na cmentarzu w Kowlu (współautorstwo; 1994),
  •  tablica ku czci żołnierzy 27 WDP AK w Strykowie (1994),
  •  emblematy na bramie cmentarza w Zasmykach,
  •  tablica pamiątkowa w kościele św. Stanisława Kostki na Żoliborzu (projektował ją z synem - artystą rzeźbiarzem, Tomaszem Maciejem Danilewiczem; 1984),
  •  tablica poświęcona postaci ppłk. J. W. Kiwerskiego „Oliwy” w Katedrze Polowej WP (1985),
  •  tablica poświęcona ks. infułatowi St. Kobyłeckiemu w Podkowie Leśnej (1988),
  •  tablica do kościoła garnizonowego pw. MBNP w Hrubieszowie upamiętniająca poległych za Ojczyznę, więzionych, internowanych, deportowanych, pomordowanych w latach 1939 - 1944 obrońców Wołynia - żołnierzy WP, konspiracji ZWZ-AK, Samoobrony oraz żołnierzy 27 WDP AK; tablica ta została poświęcona przez biskupa Bolesława Pylaka dn. 28 sierpnia 1988 r.,
  •  tablica poświęcona pamięci płk. Kazimierza Bąbińskiego „Lubonia” w kościele św. Jacka w Warszawie (1998);
  •  obelisk w Otwocku (współautorstwo; 1995),
  •  krzyż w Hucie Stepańskiej, tworzący mogiłę - pomnik (1996).

    Ponadto artysta jest autorem statuy gen. Kazimierza Pułaskiego eksponowanej w Parku w Winiarach, gdzie znajduje się również Muzeum generała oraz pomnika gen. broni Zygmunta Berlinga usytuowanego pomiędzy dojazdami do Trasy Łazienkowskiej w dzielnicy Praga Południe na Saskiej Kępie. Pomnik gen. Pułaskiego dłuta artysty powstał również w Buffalo w USA . Ponadto za granicą w Danii został wykonany przez rzeźbiarza pomnik Lotnikom Polskim. Artysta stworzył też pomnik gen. Franciszka Kleeberga, który znajduje się w Kocku. Natomiast po ukończeniu Akademii został wytypowany do grupy rekonstrukcji pomnika Fryderyka Chopina w warszawskich Łazienkach, a jako pracę dyplomową wykonał projekt pomnika Nike.
    W swoim dorobku artysta miał również popiersia, w tym dwa popiersia dowódcy 27 WDP AK, gen. Jana W. Kiwerskiego „Oliwy”, z których jedno znajduje się w Muzeum WP w Warszawie (1990) a drugie gipsowe pod Lublinem. Artysta wyrzeźbił również popiersie mjr. Henryka Dobrzańskiego (1977), prof. Jana Danilewicza - lekarza, pediatry oraz popiersia kard. Stefana Wyszyńskiego i św. Maksymiliana Kolbego. Ostatnie dwa popiersia oraz trzecie stworzone przez żonę rzeźbiarza znajdują się w Kaplicy Matki Boskiej w kościele św. Jakuba na Placu Narutowicza w Warszawie.
    Kazimierz Danilewicz w trakcie swojej pracy twórczej brał aktywny udział w licznych konkursach architektoniczno- rzeźbiarskich.
    Pełnił również przez okres czterech kadencji funkcję wiceprezesa Światowego Związku Żołnierzy AK Okręgu Wołyńskiego. A jako żołnierz 27 WDP AK, zawsze chętnie dzielił się swoimi wspomnieniami z okresu wojny w licznych publikacjach i wywiadach, inspirując słuchaczy i czytelników do zadumy nad historią naszego narodu.
    Artysta - rzeźbiarz wpisał się w historię Hrubieszowa poprzez ideę przekazania popiersia mjr. H. Dobrzańskiego „Hubala”, które od czerwca 2010 r. jest eksponowane na terenie 2 Hrubieszowskiego Pułku Rozpoznawczego.
     Kazimierz Danilewicz za swoje zasługi odznaczony został Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem AK, Medalem Wojska, Krzyżem Partyzanckim, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Zasługi dla ZHP, Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
    Dla pana Kazimierza Danilewicza narodowa pamięć była zawsze dobrem najwyższym, czego dowodem jest pozostawiona tak bogata twórczość artystyczna podporządkowana ideałom narodowowyzwoleńczym.
    Kazimierz Danilewicz zmarł 15.02.2013r. w Warszawie.  Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.Opracowanie: Edyta Biszczat  
Opracowanie powstało na podstawie wywiadu, jaki w dn. 15.06.2010r. przeprowadziła z panem Kazimierzem Danilewicz autorka powyższego opracowania. Informacje o artyście zaczerpnięto również z  książki „Żołnierze Wołynia” oraz wspomnień samego rzeźbiarza, którymi dzielił się z widzami Kresy TV. Uaktualniono 22.02.2013r.

    
  • BIP
pdf

Kontakt

2 pułk rozpoznawczy
Dwernickiego 4
22-500 Hrubieszów
tel. 261158300
fax. 261158329
2pr.sekretariat@ron.mil.pl

    
  • BIP
Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej znajdziesz w Polityce Cookies.